ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ SITE ΜΑΣ........!!!!!!
Αποκλείεται να μην έχετε ξανακούσει για την ανορεξία. Μπορεί να μην ξέρετε τι είναι αλλά την λέξη αυτή την ακούμε συνεχώς να συνδέεται με αστέρια του κινηματογράφου, τα πιο γνωστά μοντέλα ανά το παγκόσμιο, τραγουδιστές και άλλους διάσημους.
Στην πραγματικότητα όμως η ανορεξία δεν βρίσκεται μόνο στον κόσμο των "αστεριών" αλλά υπάρχει παντού και είναι τόσο κοντά μας που μπορεί να την συναντήσουμε και στο ίδιο μας το σπίτι.
Τι είναι η ανορεξία;
Η ανορεξία είναι μια ασθένεια που δεν προκαλείται από κανένα ιό ή μικρόβιο αλλά από το ίδιο το ανθρώπινο μυαλό! Η ολοκληρωμένη ονομασία της είναι νευρική ανορεξία.
Συμβαίνει συνήθως σε γυναίκες και κορίτσια νεαρής ηλικίας, τα οποία θεωρούν τον εαυτό τους χοντρό, είτε είναι στην πραγματικότητα είτε όχι. Αναπτύσσουν μια αποτροπή προς το φαγητό και γυμνάζονται ασταμάτητα με την προσδοκία να φτάσουν το "ιδανικό βάρος".
Αντί όμως να φτάσουν στο βάρος που είναι ιδανικό για τις ίδιες, ανάλογα με το σώμα τους (βλέπε άρθρο: "Ιδανικό Βάρος"), συνεχίζουν τις δίαιτες μέχρι που φτάνουν στο σημείο να τρώνε π.χ. μόνο ένα μήλο την ημέρα ή και καθόλου έτσι ώστε να θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή!
Γιατί έχουν αυτή την εντύπωση για τον εαυτό τους; Γιατί δεν βλέπουν στον καθρέφτη αυτό που τους δείχνει πραγματικά, ότι είναι απόλυτα φυσιολογικές; Κι αν είναι λίγο "γεματούλες" γιατί δεν μπορούν να αποδεχτούν τον εαυτό τους όπως είναι ή έστω να χάσουν λίγο βάρος ώστε να φτάσουν στο πραγματικά φυσιολογικό τους βάρος και όχι να λιμοκτονήσουν;
Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα που ακόμη και οι επιστήμονες δυσκολεύονται να απαντήσουν! Ποιοί είναι οι λόγοι που το μυαλό αρχίζει να καθοδηγεί το σώμα προς την αυτοκαταστροφή;
Αυτό που επηρεάζει περισσότερο τα κορίτσια αυτά είναι ο συνεχής συσχετισμός του "λεπτού" με το "ωραίο". Τα μοντέλα που υποτίθεται αποτελούν το πρότυπο ομορφιάς, γίνονται όλο και πιο λεπτά έτσι ώστε να χαρακτηρίζεται κανείς όμορφος μόνο όταν είναι λεπτός.
Αν δούμε όμως τα μοντέλα αυτά με μάτια ορθάνοιχτα θα καταλάβουμε πως δεν είναι τίποτα άλλο παρά "κινούμενα κόκαλα"!
Επίσης, άτομα που ασχολούνται με αθλητισμό, μπαλέτο, πατινάζ έχουν την τάση να χάνουν βάρος αφού ξέρουν πως όλοι παρακολουθούν το σώμα τους και πιστεύουν πως χάνοντας βάρος μπορούν να γίνουν ακόμη πιο τέλειοι.
Τι γίνεται όταν κάποιος έχει ανορεξία;
Τα άτομα που πάσχουν από αυτή την ψυχική ασθένεια αρχίζουν να μισούν το φαγητό, αρνούνται την πείνα, αποφεύγουν τα γεύματα βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες και εξασκούνται συνεχώς με πολύ έντονους ρυθμούς προσπαθώντας να καταναλώσουν ακόμη και εκείνα τα λίγα που έφαγαν.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το σώμα να μην παίρνει την ενέργεια που χρειάζεται για να λειτουργεί κανονικά.
Γι' αυτό και τα άτομα που πάσχουν από ανορεξία έχουν συχνά πονοκέφαλους, κρυώνουν ενώ η θερμοκρασία είναι κανονική, η πίεση του αίματος χαμηλώνει, τα νύχια αδυνατούν και ραγίζουν εύκολα, τα μαλλιά αρχίζουν να πέφτουν και σε κάποιο στάδιο αρχίζουν να παθαίνουν βλάβες οι νεφροί, το συκώτι και η καρδία!
Φανταστείτε λοιπόν να αδυνατίσουμε τόσο πολύ το σώμα μας ώστε να αρχίσουν να πέφτουν τα μαλλιά μας... Είμαστε τώρα λεπτοί αλλά καταφέραμε να φτάσουμε το "πρότυπο ομορφιάς" μας χωρίς να έχουμε μαλλιά;
Εκτός όμως από αυτό, επειδή τα άτομα αυτά ξέρουν πως ο τρόπος σκέψης και η συμπεριφορά τους δεν είναι κανονική, νιώθουν τύψεις με αποτέλεσμα όχι μόνο να μην επανέρχονται πίσω σε φυσιολογική κατάσταση, αλλά να παθαίνουν κατάθλιψη και να απομακρύνονται από την οικογένεια και τους φίλους τους.
Το πιο σημαντικό είναι ότι 20% των ατόμων που πάσχουν από ανορεξία οδηγούνται στον θάνατο επειδή φτάνουν στο σημείο να έχουν αδυνατίσει τόσο πολύ το σώμα τους ώστε να μην μπορεί πια να λειτουργήσει.
Τι κάνουμε αν πιστεύουμε πως βρισκόμαστε σε μια κατάσταση επικίνδυνη;
Το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα είναι να αναγνωρίσουμε πως κάτι δεν πάει καλά. Το επόμενο είναι να μιλήσουμε με τους γονείς μας και να ζητήσουμε επαγγελματική βοήθεια.
Το να επανέλθει κάποιος από κατάσταση ανορεξίας πίσω σε μια φυσιολογική ζωή είναι αρκετά δύσκολο αλλά όχι και "mission impossible" (αποστολή αδύνατη)!
Πώς θα αποφύγουμε την ανορεξία;
Το καλύτερο είναι να αποδεχτείτε τον εαυτό σας ακριβώς όπως είναι. Δεν μπορούμε όλοι να είμαστε οι ίδιοι... φανταστείτε πόσο ανιαρός θα ήταν ο κόσμος εάν είχαμε όλοι το ιδανικό σώμα και τα ίδια εντελώς συμμετρικά πρόσωπα...
Είναι αλήθεια πως τα άτομα που έχουν το φυσιολογικό βάρος για το σώμα τους βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση υγείας παρά τα άτομα που είναι παχύσαρκα (και εδώ δεν μιλούμε για 1- 2 κιλάκια παραπάνω!) αλλά όχι και να λιμοκτονήσουμε για να είμαστε... υγιείς!
Αν οι φίλοι σας έχουν ως θέμα συζήτησης το πώς θα χάσουν βάρους ή αν ακόμη σας κοροϊδεύουν για τα επιπλέον κιλά που ίσως έχετε ή νομίζουν πως έχετε, προσπαθήστε πολύ απλά να αποφύγετε το θέμα ή να βρείτε καινούργιους φίλους που να έχουν πιο... ενδιαφέροντα θέματα συζητήσεων!
Αν γνωρίζετε κάποιον που έχει ανορεξία, δεν υπάρχει λόγος να τον αποφύγετε διότι η ανορεξία δεν είναι μεταδοτική, δεν υπάρχει περίπτωση να "κολλήσετε". Αντίθετα, αυτό που χρειάζονται περισσότερο απ' όλα τα άτομα που πάσχουν από αυτή την ασθένεια, είναι η υποστήριξη των φίλων και της οικογένειας.
Προσπαθήστε να μιλήσετε με το άτομο αυτό, ή ακόμη καλύτερα να το αφήσετε να μιλήσει σε εσάς για αυτά που νιώθει και να του δώσετε έξυπνες συμβουλές.
Με το να βοηθήσετε κάποιον άλλο με υποστήριξη να ξεπεράσει το πρόβλημα του, ενδυναμώνεται και τον εαυτό σας!
πηγή:www.medlook.net
Αίτια της ψυχογενούς ανορεξίας
Τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει μια αλματώδη αύξηση των διαταραχών διατροφής. Το ποσοστό της νευρικής ανορεξίας κυμαίνεται από 0,4 σε 0,7% και κυρίως εκδηλώνεται σε γυναίκες ηλικίας 15-19 ετών. Είναι η μοναδική ψυχιατρική διαταραχή που μπορεί να οδηγήσει απ' ευθείας στο θάνατο με ποσοστό θνησιμότητας γύρω στο 10% σύμφωνα με τα στοιχεία της Αμερικάνικης Ψυχιατρικής Εταιρίας. Eνα επίσης ανησυχητικό εύρημα είναι πως έχουν αρχίσει να αναφέρονται αυξανόμενα περιστατικά νευρικής ανορεξίας σε ηλικίες 8-13 ετών, γεγονός που ήδη είχε καταγράφεί από το 1992 από τους ερευνητές Lask και Bryant-Waugh. Τα αίτια της νευρικής ανορεξίας φαίνεται να είναι πολυπαραγοντικά. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κοινωνίας, του τρόπου σκέψης, του συναισθήματος αλλά και της οικογένειας στην οποία ζουν τα άτομα με ανορεξία έχουν ενοχοποιηθεί σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό για την εκδήλωση της διαταραχής αυτής. Οι παράγοντες αυτοί περισσότερο φαίνεται να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον κι όχι να αποκλείουν ο ένας τον άλλον.
Το είδος της κοινωνίας μέσα στην οποία μεγαλώνει ένα άτομο φαίνεται να είναι πολύ σημαντικό για το αν θα αναπτύξει κάποια διαταραχή διατροφής ή όχι. Τα τελευταία είκοσι χρόνια στις δυτικές κοινωνίες, όλο και πιο πολύ προβάλλεται το αδύνατο σώμα όχι μόνο σαν πρότυπο ομορφιάς αλλά και σαν προϋπόθεση για αυτοεκτίμηση, επιτυχία κι ευτυχία. Ταυτόχρονα όλο και πιο πολύ αυξάνονται τα ποσοστά των διαταραχών διατροφής. Σε μη δυτικές κοινωνίες που δεν υπήρχαν αυτά τα δυτικά πρότυπα δεν αναφέρονταν περιστατικά ανορεξίας. Με την εισβολή των δυτικών προτύπων ομορφιάς και κομψότητας μέσα από διαφημίσεις, περιοδικά και σταρ του κινηματογράφου άρχισαν να αναφέρονται όλο και πιο πολλά περιστατικά ανορεξίας. Ακόμη, τα παιδιά των οικογενειών χωρών της μέσης ανατολής και της Ασίας που πήγαν στην Αγγλία π.χ. ανέπτυξαν διαταραχές διατροφής με το που ήρθαν σε επαφή με τις νέες αξίες ενώ στις χώρες τους τα ποσοστά ανορεξίας είναι κοντά στο 0. Ένα άλλο ενδιαφέρον εύρημα των ερευνών είναι πως οι έγχρωμες γυναίκες της Αμερικής δεν θεωρούν πως ένα αδύνατο σώμα είναι απαραίτητο για να είναι, επιτυχημένες και ελκυστικές αλλά αντίθετα πως η ελκυστικότητα εξαρτάται από τη συνολική στάση και προσωπικότητα της γυναίκας. 70% των έγχρωμων γυναικών δηλώνουν ευχαριστημένες με το σώμα τους ενώ μόλις 11% των λευκών γυναικών της Αμερικής δηλώνουν το ίδιο. Συνολικά πολύ λίγες έγχρωμες αμερικάνες έχουν νευρική ανορεξία σε σχέση με τις λευκές αμερικάνες και οι έγχρωμοι αμερικάνοι είναι πολύ πιο πρόθυμοι από τους λευκούς να φλερτάρουν με μια παχύτερη γυναίκα. Σύμφωνα με τους Αμερικάνους ψυχολόγους Sue και Sue, φαίνεται πως η κουλτούρα των νέγρων της Αμερικής «θωρακίζει» τις γυναίκες τους από τα δυτικά πρότυπα ομορφιάς και κατ? επέκτασιν και από τις διαταραχές διατροφής.
Η σκέψη των ατόμων με νευρική ανορεξία χαρακτηρίζεται από χαμηλή αυτοεκτίμηση κι από μια διαρκή ανάγκη για έλεγχο των καταστάσεων και του εαυτού τους. Όσο πιο πολύ συνειδητοποιούν ότι είναι δύσκολο να ελέγξουν τις καταστάσεις γύρω τους τόσο πιο πολύ θέλουν να ελέγξουν το σώμα τους μέσα από τη δίαιτα και την άσκηση. Πέφτουν σε παγίδες του τύπου «άσπρο-μαύρο» δηλαδή θεωρούν ότι κάποιος είτε θα είναι αδύνατος και όμορφος, είτε χοντρός και άσχημος χωρίς κανένα ενδιάμεσο στάδιο. Επίσης τείνουν σε μεγάλο βαθμό να θεωρούν πως η ελκυστικότητα και η ομορφιά κάποιου εξαρτάται αποκλειστικά από το ποσοστό λίπους που έχει επάνω του. Πέρα από τα παραπάνω στις πιο πολλές περιπτώσεις η σκέψη των ατόμων με νευρική ανορεξία χαρακτηρίζεται από τη διαστρέβλωση της εικόνας του σώματός τους. Αυτό σημαίνει πως όταν κοιτούν τον εαυτό τους στον καθρέφτη βλέπουν το σώμα τους παχύτερο από ότι είναι στην πραγματικότητα.
Το συναίσθημα των ανορεξικών χαρακτηρίζεται από στενοχώρια και άγχους και μια διάγνωση κατάθλιψης συχνά συνοδεύει μια διάγνωση νευρικής ανορεξίας. Κάποιοι ερευνητές, όπως οι Blouin και συνεργάτες υποθέτουν πως η νευρική ανορεξία είναι μια παραλλαγή της κατάθλιψης ενώ άλλοι, π.χ. οι Vanderlinden, Norre και Vandereycken θεωρούν πως η κατάθλιψη μπορεί απλά να είναι το αποτέλεσμα της όλης ζωής και των προβλημάτων του ανορεξικού.
Στον τομέα της οικογένειας, υπάρχει η άποψη πως οι οικογένειες των ατόμων με νευρική ανορεξία δεν επιτρέπουν στα νεαρά μέλη τους να αποδεχτούν μέσα από την εφηβεία το νέο τους σώμα και δεν βοηθούνται να αποκτήσουν μια νέα ενήλικη ταυτότητα. Κατά αυτό τον τρόπο οι έφηβες κοπέλες νιώθουν αμηχανία και δυσκολία να δημιουργήσουν μια νέα ταυτότητα σώματος και να την περιλάβουν με αυτοεκτίμηση. Έτσι καταφεύγουν σε έναν ασκητικό τρόπο διατροφής «αρνούμενες να μεγαλώσουν». Σε όλα τα παραπάνω αν προσθέσουμε και την άποψη πως το φαγητό είναι ένας τρόπος επικοινωνίας της μητέρας με τα παιδιά της, θέματα διατροφής κι ανάπτυξης μπορεί να εμπεριέχουν και παιχνίδια εξουσίας στο χώρο της οικογένειας.
(Συγγράφηκε το Σεπτέμβριο του 2002)
Πηγές
Μαράτος Ι. (1988): Διαταραχές της διατροφής. Στο Τσιάντης Γ. και Μανωλόπουλος Σ. (Eds) "Σύγχρονα θέματα παιδοψυχιατρικής" (τόμος β', δεύτερο μέρος) (285-307). Εκδόσεις Καστανιώτη: Αθήνα, 1988.
Sue, D., Sue, D., και Sue, S. (1997): Understanding abnormal behavior. Boston: Houghton Mifflin company.
Ευάγγελος Καναβιτσάς Ψυχολόγος, MSc in applied psychologyE-mail:
' );
//-->\n
kanavitsas@e-psychology.gr
' );
//-->
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
' );
//-->
ΝΕΥΡΙΚΗ ΑΝΟΡΕΞΙΑ = ΚΙΝΔΥΝΟΣ
Οι διαταραχές της όρεξης-κυρίως η ψυχογενής βουλιμία και η νευρική ανορεξία-αποτελούν «σήμα κατατεθέν» της εποχής μας και τα κρούσματα ολοένα και αυξάνονται. Σας φαίνεται φυσικό η έφηβη κορούλα σας να υπέρ- ασχολείται με τρόφιμα και θερμίδες ή να αθλείται με τις ώρες χωρίς να τρώει τίποτα; Το να χάνει απότομα και από μόνη της, πολλά κιλά πιστεύετε ότι δεν είναι και τόσο φοβερό για την υγεία του παιδιού; Θεωρείτε ότι είναι παροδική τάση της μόδας και σύντομα θα περάσει; ΜΟΛΙΣ ΑΦΗΣΑΤΕ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΛΑΘΟΣ!
Τα σημάδια των τροφικών διαταραχών, τα οποία και θα απαριθμήσουμε παρακάτω, φαίνονται από πολύ νωρίς και τότε είναι που πρέπει να βοηθηθεί το παιδί από ειδικούς (διαιτολόγο και ψυχολόγο ταυτόχρονα!).
Δεν υπάρχουν ίσως άλλες καταστάσεις, όπου η διαπλοκή ψυχολογικών, βιολογικών, ψυχοκοινωνικών και πολιτισμικών παραγόντων να είναι τόσο εμφανής όσο στις διαταραχές πρόσληψης τροφής. Τα γονίδια, οι νευροχημικοί συντελεστές, η προσωπικότητα, οι ψυχολογικές επιδράσεις, τα δυναμικά της οικογένειας, η συνυπάρχουσα ψυχοπαθολογία, οι στρεσογόνοι παράγοντες, οι αισθητικές νόρμες της εποχής, πολιτισμικοί παράγοντες, ακόμα και ο βαθμός ανάπτυξης της χώρας, παίζουν τον μικρό ή μεγάλο ρόλο τους στη εμφάνιση των διαταραχών της όρεξης. Είναι ενδιαφέρον ότι τα άτομα που νοσούν προέρχονται από οικογένειες υψηλού κοινωνικού και οικονομικού επιπέδου.
Η παραποιημένη αντίληψη της εικόνας του σώματος, που παρατηρείται σε πολλούς ανορεξικούς ασθενείς, συμμετέχει αποφασιστικά, στην παθογένεση αυτής της διαταραχής. Ο κίνδυνος για την ίδια ζωή του ασθενούς με ψυχογενή ανορεξία (που προσεγγίζει το 20% των χρόνιων περιπτώσεων) καθιστά πολλές φορές αναγκαία την άμεση αναγκαστική εισαγωγή σε ειδικό νοσοκομείο. Μετά την παράκαμψη του άμεσου βιολογικού κινδύνου, είναι αναγκαίο να εφαρμοστεί ένα πολυδιάστατο θεραπευτικό σχήμα, που να περιλαμβάνει απαραίτητος ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση του ασθενούς και της οικογένειάς του.
Η καρδιοπάθεια, οι ορμονικές αλλαγές (στις ορμόνες αναπαραγωγής και στις ορμόνες του θυρεοειδούς), η απώλεια ηλεκτρολυτών και μετάλλων, η βλάβη του νευρικού συστήματος και τα προβλήματα στο πεπτικό σύστημα (δυσκοιλιότητα και φουσκώματα) είναι συχνές συνέπειες της ψυχογενούς ανορεξίας. Οι ορμονικές αλλαγές μπορεί να προκαλέσουν στειρότητα, οστική απώλεια και καθυστέρηση στην ανάπτυξη.
Ομάδες υψηλού κινδύνου και πιθανά αίτια:
Το γυναικείο φύλο:. Οι γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν τις διαταραχές αυτές, αν και τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση της συχνότητας των διαταραχών και στους νεαρούς άνδρες.
Η ηλικία:. Αν και οι διαταραχές της όρεξης μπορεί να εμφανιστούν και στη μέση ηλικία, είναι πολύ πιο συχνές κατά τη διάρκεια της εφηβείας και της τρίτης δεκαετίας της ζωής (κυρίως 20-25 χρόνων).
Οικογενειακές επιρροές. Όσοι αισθάνονται ανασφάλεια μέσα στην οικογένειά τους, με γονείς που είναι υπερβολικά κριτικοί ή ασχολούνται υπερβολικά με την εμφάνιση, έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν διαταραχή της όρεξης.
Η κληρονομικότητα: Έχει βρεθεί μία μικρή συσχέτιση, αφού οι διαταραχές είναι πιο συχνές σε ανθρώπους που έχουν στενούς συγγενείς με τέτοιες διαταραχές.
Συναισθηματικές διαταραχές. Οι άνθρωποι με κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, αμφιθυμία και ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν διαταραχή της όρεξης. Τα άτομα με ανορεξία είναι συχνά τελειοθηρικά, ενώ εκείνα με βουλιμία έχουν πρόβλημα με τον έλεγχο των πανορμήσεών τους.
Ανταγωνιστικός αθλητισμός: Όσοι συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες με υψηλή ανταγωνιστικότητα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.
Συμπτώματα ανορεξίας:
Συνεχής απώλεια βάρους
Συχνή χρήση καθαρτικών και διουρητικών φαρμάκων.
Υπεραπασχόληση με άθληση.
Έντονος φόβος για πρόσληψη βάρους.
Υπεραπασχόληση για ότι σχετίζεται με το φαγητό.
Αρνητικά διαμορφωμένη εικόνα για το σώμα.
Στις γυναίκες, αλλαγές στην έμμηνο ρύση ή και απουσία της.
Κόπωση και μυϊκή ατονία.
Αγχώδης ή τυπολατρική συμπεριφορά κατά την ώρα των γευμάτων.
Κατάθλιψη και συνεχείς ψυχολογικές μεταπτώσεις (αμφιθυμία).
Ανώμαλος καρδιακός ρυθμός.
Ήπια αναιμία.
Αδύναμα νύχια και μαλλιά.
Υπόταση και ζαλάδες.
Άρνηση να αποκτήσει κανείς φυσιολογικό βάρος, ακόμα και αν ζυγίζει λιγότερο κατά 15% ή και περισσότερο του φυσιολογικού.
Συμπτώματα βουλιμίας:
§ Επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερφαγίας.
§ Κρυφή κατανάλωση φαγητού, υψηλού θερμιδικού φορτίου (π.χ. ένα μπουκάλι λάδι, 3-4 σοκολάτες, 1 μαγιονέζα κτλ).
§ Πολύ συχνές επισκέψεις στην τουαλέτα, ιδίως μετά το φαγητό.
§ Συχνούς αυτοπροκαλούμενους εμετούς, χρήση καθαρτικών ή άλλων φαρμάκων.
§ Αίσθημα ότι κανείς δεν μπορεί να ελέγξει την διατροφική του συμπεριφορά.
§ Αφυδάτωση.
§ Αρρωστημένη προσήλωση στο σχήμα και στο βάρος του σώματος και συνεχείς αυξομειώσεις βάρους.
§ Αυστηρή κριτική στον εαυτό τους.
§ Ατονία, κούραση, εξάντληση.
§ Κατάθλιψη, αμφιθυμία, κυκλοθυμία.
§ Δυσκοιλιότητα.
§ Σιελόρροια.
§ Αυξομείωση καρδιο-αναπνευστικής διάστασης (λαχάνιασμα, δύσπνοια).
§ Προβλήματα στην οδοντοστοιχία τους (διάβρωση σμάλτου, τερηδόνα, κιτρινισμένα ή χαλασμένα δόντια λόγω εμετών).
§ Διογκωμένοι παρωτιδικοί αδένες, ουλές στις μετακαρπιοφαλαγγικές αρθρώσεις του χεριού, οισοφαγίτιδα.
Εάν τσεκάρετε περισσότερα από 10 συμπτώματα σε κάποια από τις 2 παθήσεις, το πρόβλημα βρίσκεται ήδη σε ανησυχητικό στάδιο και πρέπει να επισκεφτείτε κάποιον ειδικό (διαιτολόγο και ψυχολόγο).
Η θεραπεία των διαταραχών αυτών περιλαμβάνει ατομική, ομαδική ή οικογενειακή ψυχοθεραπεία, καθώς και διατροφολογική υποστήριξη. Ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να νιώθουν ότι τους κάνουν ψυχανάλυση. Σε περιπτώσεις που το άτομο φτάνει στα όρια θανάτου, σαφώς και κρίνεται απαραίτητη η εισαγωγή σε νοσοκομειακή μονάδα.
Είναι ιδιαιτέρα σημαντικό το άτομο να αναπτύξει μια καλύτερη εικόνα του εαυτό του, να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και να μάθει σωστούς τρόπους αντιμετώπισης των διαπροσωπικών του σχέσεων.
Διατροφική Φροντίδα:
Τα περισσότερα άτομα με ανορεξία έχουν παρεξηγημένη άποψη για τα τρόφιμα και τη διατροφή. Ενδεχομένως να έχει περάσει μεγάλο διάστημα από τότε που έχουν καταναλώσει μια «ισορροπημένη» διατροφή, συνεπώς χρειάζονται βοήθεια στην αναγνώριση και επιλογή μιας θρεπτική δίαιτας.
Για ένα υπερβολικά χαμηλού βάρους άτομο είναι απαραίτητο να ξεκινήσει σταδιακά η προσπάθεια επανάκτησης βάρους.
Καλό θα είναι να συμπληρώνεται καθημερινά ένα ημερολόγιο γευμάτων, από όπου θα υπολογίζεται η ακριβής θερμιδική πρόσληψη, η οποία και θα συζητείται με τον ασθενή.
Τα γεύματα θα πρέπει να σερβίρονται με ιδιαίτερα ελκυστικό τρόπο με ευχάριστη παρέα και σε ήρεμο περιβάλλον.
Κάθε είδους αλλαγή θα πρέπει να γίνεται βαθμιαία ώστε να αποφευχθεί η υπερβολική ένταση. Τα φαγητά που τρομάζουν τον ασθενή, θα πρέπει να περιληφθούν στη δίαιτα μόνο εφόσον η ανάρρωση βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο.
Τι να προσέξουν οι γονείς
§ Να μην συγχέετε τις κατά περιόδους δίαιτες των παιδιών σας με τις διατροφικές διαταραχές και ειδικά σε αυτή την ηλικία να συμβουλεύστε ειδικούς για τη διαχείριση βάρους, πριν φτάσει το παιδί σε επικίνδυνο σημείο!
§ Να υποψιασθείτε διατροφική διαταραχή αν το παιδί δεν θέλει να τρώει μαζί με την οικογένεια.
§ Τσεκάρετε τη συμπτωματολογία, αν υπάρχουν περισσότερα από 10 συμπτώματα, το παιδί βρίσκεται ήδη σε ανησυχητικό στάδιο.
§ Να παρατηρείτε εάν το παιδί επισκέπτεται το μπάνιο κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά το γεύμα (μπορεί να προκαλεί εμετό).
§ Να έχετε το νου σας, αν το παιδί σας ασχολείται υπερβολικά με την άσκηση και με το σωματικό του βάρος.
